পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৮৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


মৰয় খণ্ডাৰ কোব বাৰুক ঝঙ্কাৰি। বাৰু সমে শালে কেহো জনে শৰ মাৰি। বৰতৰ অস্ত্র ধৰি দুহাতে প্রহাৰে। শৱৰন্তে গৈয়া কতো হাতে পিেঞ্চ মাৰে । মদমত্ত চাপৰ উথলিল ৰােল। আগুৱান হুয়া যুজে লৈয়া ঢাল খােল। চবিভিীত শবদ উঠিল ভয়ঙ্কৰ। পৰম চঞ্চল চিত্ত ভৈল চণ্ডালৰ সদ্য লাগি আছয় চেতন নাহি গারে। হাতত চৌৱৰি ধৰি হুলহুলি ধারে। ভাল আউল-জাউল বাউল যেন খেদি আসে। অৰে তই কোন বুলি ফুৰে চাৰি পাশে। নাহি অস্ত্র শস্ত্র কতো প্রহায় দলি। দশৰথে দেখিয়া সন্ত খলখলি । আপোনাৰ কটকক দিগন্ত নিসান। ওই নৃপতিক জীৱতে ধৰি আন । শুনি নৃপতি আতি ফটক এখৰ। যুএিবাৰ সন্ধি আতি নয় বিস্তৰ চাৰিভিতি বেঢ়িয়া অনেক সেনাগণে। গুহ চণ্ডালক বন্দী কৰিল। তেনে ॥ পাচে পাত্রে নিয়া নৃপতিৰ আগে দিল। ৰামক দেখিয়া পূর্ণ বৃত্তান্ত যুৰিল । ৰাব চৰণে গৈয়? কৰি নমস্কাৰ । ৰামত কহ গুহে কথা আপােনাৰ শুনিয়ােক ৰাম কহে। তবু চৰণত। আছি,ে ব্রাহ্মণ মই পূৰ্ব জনমত । দি দোযে চণ্ডাল তৈসেঁ, শুনা স্বরূপত। ভূমী মহংৰাজা মােৰ বংশত ৫