পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৩৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

তাল ভাবক কাৰ্য্যত লগালে তাৰ উন্নতি হয় আৰু কি কেনেকৈ কৰিব লাগে তাক জানি নলগালে সেই ভাৰ অতি শীঘ্ৰে লোপ পাবৰ সংশয় থাকে। অঙ্কৰ নিয়মটো শিকি অঞ্চ নকৰিলে নিয়মটোকে ভালকৈ বুজাই নহয়, বুজ। হলেও বেগেতে পাৰোহক; আন কি, নিয়ম বুজি আৰু কৰি কিছু দিন ভালকৈ অভ্যাস কৰিলেও, কৰিবলৈ এৰি দিলে, কিছুদিনৰ পাচতে এটাইবোৰ পাহৰি পেলাও', আকৌ নকৈ শিকিব লগা হয়। আত্মশিক্ষাৰ বিষয়তে এইটো কথাই খাটে; ভাল কি তা জানি সেই জ্ঞানক সততে কামত লগাই থাকিলেহে জ্ঞানটো পকা হয়। আৰু তাক পােৱাৰে উপকাৰ হয়, নকৰিলে সি জ্ঞান হোৱা নােহাৱা সমান, সময়ত হতে পােৰাত নথকাই হবগৈও পাৰে, আত্মশিক্ষাত মনেগায় লাগিৰ লাগে, ভিতৰৰ ভাব বাহিৰৰ কামত দেখুৱাব লাগে, দেখুৱাটো একো বেয়া কথা নহয়। বাহিৰ জগতৰ সহায়ে আমাক লাগে। আৰু নিয়মিত পৰিমাণে লােৱাও উচিত, ঈশ্বৰে ভুল কৰি আমাক এই জগতত সুজন কৰা নাই; বাজ ভিতৰ দুইটা মিলাই ৰাখিব পৰাইহে আমাৰে জ্ঞানৰ চিন। আমাৰ মনে বহির্জগতৰপৰা আৰু এবিধ সহায় বিচাৰে। যেই সেই এটা কাম কৰিবলৈ হলে অমুক দিনৰপৰা বা অমুক ঠাইলৈ গলে ইয়াক কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিম, এনে এটা ভাব আমাৰ মনলৈ আহে। এনে ভাৰ আমাৰ মনৰ দুর্বলতা হলেও সি স্বাভাবিক। সেই কাৰণে মনে অকলৈ শকত নহৈ এনেকুৱা অলপীয়া সহায়ে যিফেৰা বিচাৰে, তাকে নিঘিণই নিয়মীয়াকৈ দিয়া উচিত। মনৰ দুৰ্বলতা চাব পৰাটো অর্থাৎ এনে কথাই আত্মশিক্ষাত তেটা নিদিয়াকৈ ৰাখিব পৰাটো অতি সুন্দৰ কথা; কিন্তু যেতিয়া নােৱাৰা তেতিয়া তাক বলেৰে গুচাবলৈ গলে বিখিনি হে হব পাৰে। এই যিধৰ সহায় মনক দিবলৈ যাওঁতে অলপ সাৱধান হব লাগে; তাৰ গুণ ৰাবিকে যিমান তাতকৈ সৰহ বুলিবলৈ মনক ৰিব নেলাগে। এনেবিলাক কথাই আমাক সােৱৰণি দিব পাৰে আৰু আলচা কমিটি কৰিবলৈ ঠিক কৰি থােৱা সময় পালেহি বুলি মনত উৎসাহ জন্মাই দিব পাৰে, ইয়াতকৈ সৰহ একো কৰিব নোৱাৰে, আৰু ইয়াৰ অধিক পাবলৈ আশা কৰাও অনিষ্টৰহে মূল। আমি যাওঁ বুলিলে বাট দেখুৱাৰ পাৰে, বাট টুটাৰ নােৱাৰে, বাট টুটোৱাৰ গৰাকী আমি হে। কাম