পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/১৪২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
১৪০
সাহিত্য-সংগ্ৰহ।

জিলিঙ্গণি এটি আহি পদুম বনত
 স্বৰগৰ ৰহণ ঢালিছে;
অকল সৰীয়া দুটি পদুম-কলিয়ে
 চুমা খাই হালিছে-জালিছে।
স্বৰ্গৰ জেউতি দেখি ৰাজ-হাঁহ জুৰি
 প্ৰেমৰ আলচ তুলি থৈ,
চিত্ৰৰ পুতলি প্ৰায় আছে থৰ লাগি
 ইটিয়ে সিটিক চাই ৰৈ।
আকৌ ঘুমটি তেজি নিজম চেতনা
 লাহে লাহে সজাগ হইছে;
পাহৰা সুৰটি ঘুৰি বজাবৰ গুণে
 বীণখনি হাতত লইছে।
বৰষা অনন্ত কাল জ্ঞানৰ পোহৰ
 জ্যোতিৰ্ম্ময়ী জোনাকী সবিতা।
বজাবোঁ অনন্তকাল পঞ্চমত তুলি
 বীণাপাণি কোমল কবিতা।


সুখ-গীত।


জিলিকা পাখিৰে হাঁহে
 ৰবিৰ কিৰণ।
জিলিকি পখিলা নাচি
 ফুৰে অগণন।