পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/১২২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১২০ ৰামায়ণ । অঙ্গীকাৰ লাৰি সীতা দিবোহো ৰামক । কৈত খুজি পাইৰো আৰ ইমত বৰক । আজিজ্ঞাসি পূৰ্ব্বত কৰিMো অত্বীকাৰ । তা ক এৰিলাত দোষ নাহিকে আমাৰ । যদি দোষ হৱে তাক নকৰে দেহা ডৰ । শুচিবে সকলে লে।ৰ প্ৰসাদে ৰামৰ । শুনি বিশ্বামিয়ে হাসি বুলিলন্ত বাণী । কৰাহা সংশয় তুমি ৰামক নাজানি । এন্তে সে ঈশ্বৰ চৰাচৰ জগতৰ । ধনু ভাঙ্গিবত কোন প্রয়াস ৰামৰ ॥ চাহি থাকা জনক নৃপতি কৌতুহলে । ধনুতে পৰীক্ষ। আজি পাইবাহা সকলে ॥ শুনি সীতা মনে কোপ কৰন্ত ঋষিক । মোহে’ৰ বিপক্ষ এ ও অচৰন্ত কিক ॥ অঙ্গীকাৰ লাৰি মোক বিয়। দিবে চান্ত । ঋষিৰ কাৰণে পিতৃ তাহাক নাপা ও } ধনু ভাঙ্গিবাক এতে বোলন্ত কিসক । ইহান নিমিত্তে মই নাপাই দে। ৰামক ॥ ৰাম মোৰ স্বামী হাতে মিলাইলেক বিধি বিশ্বামিত্ৰ হেতু হেৰুৱাইবে নর িধি ॥ ৱৰ পুতলি যেন সুকোমল তনু । হেন ৰামে কিমতে ভাঙ্গিলে বজ্ৰধহু ॥ নলাগে ভাঙ্গিবে ধন্থ সীতা দে হা ক। অঙ্গীকাৰ এৰি বিয়া দিয়োক আমাক ॥ পাচে বিশ্বামিত্ৰ ঋষি বুলিলা বচন । শুনিয়োক ৰাম ৰঘুকুলৰ নন্দন ॥ ধনুখানিভাঙ্গি বিয়া কৰিয়ো সীতাক । উঠিয়ো সত্বৰে ৰালিয়োক মোৰ বাক ৷