পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৬৬১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীর্তন-ঘােখা [ পৰিশিষ্ট তোমাৰ চৰণে ফাষ বাক্য অনে পশিলাে যই শৰণ। সুমিও আৱেলে মােক তেজি যােৱা কাহত জুড়াইবাে মন । হে আসাে বুলি বৎসবে অন্তে আসিলমােৰ নগৰী। টাটকীয়া যেন টাটক দেখায় কেনে যাহা পৰিহৰি ॥ ১১ নিল জীৱন যিটো নাৰীগণ বামীৰ নাহি মিলন। মত্ত হয় বৰণীৰ গতি স্বামীৰ পদ-অৰ্চন ॥ নেড়িবব ইবাৰ চৰণ তােমাৰ থাকা প্রভু এহি স্থান। যদি মােক ত্যধি যাহা প্রভু আজি ভজিবাে এতে প্রাণ ॥ ১০২ এড়ি গৈলে মােক হাসিবেক লােকে ঘুচাক দুষ্টা জানি। গৃহক আসিয়া গৈলেক এড়িয়া কি কাৰণে চক্রপাণি। পা। স্বামী.অর্ডনীত দুর্ভা হয়। ইহ পৰলােকে নােহ হান গতি সময় লােক কম।