|
|
পাটৰ কাপোৰ পিন্ধিব, আৰূ মূৰো মেলাব, অলঙ্কাৰো পিন্ধিব। মুঠে সেন্দুৰে হে পিন্ধিব নেলাগে।
|
| নবমী।
|
আই! আজি ময় সখীউৰুৰ তালৈ যাঁও। আজি এমাহমান যোয়া নাই। কুমলী আইটীও আহিছে হুনু চাই আহিম। আৰু সেই পোনে উৰ্ব্বসী সখীৰো বুজ লই আহিম।
|
| জয়ন্তী।
|
তেনে হলে সখী যাঁও বলা।
|
[ ইতি সৰ্ব্বে নিষ্ক্ৰান্তাঃ ]
দ্বিতীয় অঙ্ক
প্ৰথম দৰ্শন
(প্ৰথমতঃ হৰনাথৰ বাটী, শেষত ফুলনীৰ সৰোবৰ)
| ৰাম।
|
বন্ধো! আজি শিবৰাত্ৰীৰ ব্ৰত! একো খোয়াও নাই। গাটো বৰ হেলেঙ্গ পেলেঙ্গ লগাইছে। একেই অসুখ গা, তাতে আকৌ আজি ব্ৰত হল।
|
| কাম।
|
মোমাইয়েবৰ ঘৰলৈ যাব নুখুজিছিলা নগলানে?
|
| ৰাম।
|
হয় নগলোঁ। দেউতায় হাক দিলে বোলে এতিয়া যাব নেলাগে একেলগে ফাঁকুয়াৰ সময়ত যাবি।
|
| কাম।
|
গাটোনো আগতকৈ এফেৰিও সস্তা পোয়া নাইনে?
|
| ৰাম।
|
এফেৰিও পোৱা নাই। দিনে দিনে বাঢ়িবহে লাগিছে।
|
| কাম।
|
বন্ধো! বাৰু এটা কথা শোধোঁ সচাঁকৈ কবানে?
|
| ৰাম।
|
বাৰু কম। কি কোয়া কোয়া?
|
| কাম।
|
আগেয়ে সত্য কাঢ়া তেহে কম।
|
| ৰাম।
|
বাৰু কাঢ়িলো, কোয়া।
|
| কাম।
|
এতিয়া তোমাৰ যৌবন অবস্থা তাতে বসন্ত কাল! কোনবা বন্ধুয়নীত চকু পৰিছেনে কি? সেই দেখিহে এনে হইছে।
|
