পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/২৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


১০

সূতিকা পটল।

এই অভিলাষ, বিশুদ্ধ বাতাস, গমনাগমন কৰে৷

নাহিলে বাতাস, হৱয় হতাশ, শিশুয়ে সহিব নৰে৷৷

শিশুৰ কা কথা, ভিজা ভিঠা যথা, সি গৃহ যদি আঁধাৰ।

নাযায় বাতাস, দুর্গন্ধৰ কাষ, শক্তি কাৰ থাকিবাৰ৷৷

বিনোদিনী কয়, যদি তেনে হয়, দুদিনত পীড়া হব।

কষ্ট সহ্য কৰি, কোমল শৰীৰী, শিশু কেনমতে ৰব৷৷

লক্ষ্মী বােলে কথা, দ্বাৰ হব যথা, কহোঁ মনে হৈল ভালে।

হৈলে বর্ষাকাল, পূৰ্ব্বদ্বাৰ ভাল, তথৈবচ শীতকালে৷৷

শাস্ত্ৰ অভিমত, গ্ৰীষ্ম সময়ত, দক্ষিণে দুৱাৰ কৰা৷

সুযুক্তি বচন, দিয়া আতমন, আক দৃঢ় কৰি ধৰা৷৷

ই কথা না মানি, সন্তানৰ হানি, কৰে যিতো পাপমতি।

নযাওঁ তথায়, দেখোঁ বিষ প্রায়, মিলয় তাৰ দুৰ্গতি ॥