পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/১২২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল। অতি, উজ্জল, নীল, সুকান্তি যুত। নহে, নিৰ্বিত, সংযুত, পঞ্চভূতং । যেই, ব্ৰহ্মা সৃষ্টি কৰে, সৃষ্টি কৰে। সেই, দৈবকী, নন, ৰূপ ধৰে । ধ্বজ, পঙ্কজ, শ্রীপাদ, শােভা কৰে। ব্রজ, ভূতল, ভূষিত, চিহ্ন ধৰে। প, নখৰ, প্ৰখৰ, দীপ্তি কৰে। ধৰো, হৃদয়ে, হৃদয়, অন্ধহৰে । পীত, বলু,বস্ত্রশুনছি ধৰে। ধােতি, লম্বিত, শ্রীপাদ পৃষ্ঠেপৰে । কোচ, কুঞ্চিত,কুসুম, গুচ্ছ সমা। পদ, নিৰথি, নিখি, হৰমা । খেত, চন্দন, ফুধুম, যুক্তফুলে। পদে, বৃষ্টি কৰে, ব্রজবালা কুলে ভাব, পদ, পদ, লাভ হবে। ভব, ভাবনা, ভাবােনা, মিথ্যাতবে হেৰ, আজানুলম্বিত, পীত ধৰা । অতি, উজ্জ্বল, জৰিত, কাজ ভৰা । মতি, অঞ্চলে, চঞ্চলে, বাত ভৰে। মতি, জমকে, চমকে,শোভাকৰে। নব,তন, জৰিত, সাতলী। বক্ষে, লৰিত, সম্বিত, জানুপৰি। নব, নীৰদে, বিদ্যুত, জ্যোতি সমা। সে, যে, ব্ৰহ্ম জ্যোতি, তাৰ কি উপমা