পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/১২১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
১০৭
সূতিকা পটল।

তাহে, উজ্জ্বল, চন্দ্ৰমা, হাৰাবলী।
গোট, শোতন, ঘাগৰি, মে বিজলী॥
মল, সচ্ছল, উজ্জ্বল, পাদপৰে।
নখ, হীৰক, সদৃশ, শােভাকৰে॥
অধ, ৰক্তিম, কোমদ, বর্ণ ধৰে।
ভাব, শ্ৰীপদ, বিপদ, ভয় হৰে॥
মণি, কাঞ্চন, সংযুত, বালা কৰে।
ভুজ, লতিকা, বিদ্যুত, কান্তি ধৰে॥
আধ, ফুটিত, গোলাপ বামকৰে।
ভুজ, দক্ষিণ, মাধৱ, স্কন্ধপৰে॥
পতি, পত্নীক, ভাবনা, দুৰমতি।
হৰি, মাধৱ, কল্পনা, জগপতি॥
আদি, শক্তিৰ, শক্তিৰ, অবতাৰ।
মিথ্যা, সাকাৰ, আকাৰ, দেহভাৰ॥
তোকে, দর্শনে, ছায়াৰূপে দৰশু।
ময়ী, সূক্ষ্ম, শৰীৰে, পাদ, পৰশু॥
কৰ, লগ্নকৃতা, গল বাস যুতা।
মুজে, কৃপাকৰ বৃকভানুসুতা॥
বৃকভানুসুতা-বৃকভানুসুতা॥

⸺⸺

শ্রীকৃষ্ণ স্তোত্র।

বপু, সুন্দৰ, সুন্দৰ, বৰ্ণধৰং।
নীল, কোমদ, নিন্দিত, কান্তিধৰং