পৃষ্ঠা:সাৰনিত্যক্ৰিয়া.djvu/১৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে



ওঁ

সাৰনিত্যক্ৰিয়া

 সত্য, শুদ্ধ, চৈতন্য পূৰ্ণপৰব্ৰহ্ম জ্যোতিঃস্বৰূপ পৰমাত্মা নিত্য আৰু সাৰ বস্তু। প্ৰতিদিন যি ক্ৰিয়া কৰি সেই নিত্য-সৰি বস্তুক জনা যায়, তাক সাৰনিত্যক্ৰিয়া বেলে। এই ক্ৰিয়া বিবেচনা কৰি কৰা অবশ্যক। বি ক্ৰিয়া কৰিলে ব্যবহাৰিক আৰু পাৰমা- ৰ্থিক উভয় বধয় উত্তমৰূপে আৰু সহজে সিদ্ধি হয় আৰু ফল পোৱা যায়, বিচাৰ। সেই ক্ৰিয়া কৰা উচিত। যি কাৰ্য্য কৰিলে ব্যবহাৰিক আৰু পাৰমাৰ্থিক কোনো বিষয় সিদ্ধি নহয় তাক কৰা উচিত নহয় নে এন্ধাৰ গুচাবৰ নিমিত্তে দিয়াছলাই হিলে সহজে এন্ধা; ও চ পোহৰ হয়, তাৰ বিপৰীত পানী বা বৰফ হিলে কেতিয় ও পোহৰ নহয়, কষ্ট হে সাৰ হয়। সেই দৰে এন্ধাৰ ৰূপ অaঝ, পাপ দূৰ কৰিবলৈ “ও” (প্ৰণব) মন্ত্ৰ প্ৰেম ভক্তি সদয়ত ঘঁহি তেজোময় জ্যোতিঃস্বৰূপ পৰমাত্মাক ধাৰণ কৰিলে সহজে অজ্ঞানতা দূৰ হৈ জ্ঞান প্ৰকাশ হয়, নতুবা জ্ঞান প্ৰকাশ হয় কষ্ট হে সাৰ হয়।