পৃষ্ঠা:সাৰনিত্যক্ৰিয়া.djvu/১১৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১০৬
সাৰনিত্যক্রিয়া


এতিয়া প্রত্যক্ষ নানা প্রকাৰ সৃষ্টি ব্ৰহ্মাণ্ড দেখিবলৈ পাইছা আৰু দুঃখ-সুখ বােধ হৈছে । পৰমেশ্বৰ পৰমাত্মাৰ এই প্রত্যক্ষ নানা প্ৰকাৰ লীলা আৰু মহিম। দেখি চেতন হৈ তেওঁত বিশ্বাস আৰু ভক্তি নহয়, তেওঁৰ পৰা বিমুখ হৈ আছা আৰু সামান্য বাজীকৰৰ ভোজ বিদ্যা দেখি, সেই লােকক বিশ্বাস বা ভক্তি কৰিবৰ ইচ্ছা কৰা! কি ঘুনাৰ বিষয়! ই কি জ্ঞানী মানুহৰ উচিত কাৰ্য? যদি এই দৰে ভেল্কী দেখি সাধুক আৰু ভগবান পূর্ণপৰব্ৰহ্ম জ্যোতিঃস্বৰূপক বিশ্বাস আৰু ভক্তি কৰিব লগা হয় তেনে বাজীকৰে নানা প্রকাৰ শক্তিবে ভােজ বিদ্যা আৰু ভেল্কী দেখায়, সেই নিমিত্তে বাজীকৰক বিশ্বাস আৰু ভক্তি কৰা উচিত নে ? সত্যত বিশ্বাস নকৰি প্রপঞ্চত বিশ্বাস কৰি ৰজা প্রজা সকলো আপােন যথার্থ ইষ্টদেব পৰমাত্মা সত্যৰ পৰা বিমুখ হৈ ভ্ৰমত পৰি উচ্ছন্ন গৈছে !