পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৩৯৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই
সাধনা


তেওঁ ধীৰে ধীৰে ভিতৰলৈ সােমাই গ'ল, প্রভাৰ উপাসনা গৃহত প্ৰৱেশ কৰিলে। উষাক লগত নিয়াৰ বাবে, আজি প্ৰভাই আন দিনৰ দৰে দুৱাৰ মাৰিবলৈ পাহৰি গৈছিল। ভিতৰ সােমায়েই দীনবন্ধুৱে এই দুই পূজাৰিণীক বিগ্ৰহৰ সন্মুখত প্রণিপাত কৰা দেখা পালে। বিগ্ৰহলৈ চাই তেওঁ থৰ হ’ল। তেওঁ দেখিলে—সিংহাসনত স্থাপিত বিগ্রহ কোনাে দেৱতাৰ নহয়, তেওঁৰেই এখন ফটো-চিত্ৰ মাত্ৰ। তেওঁৰ অন্তৰত তেতিয়া কিবা এটা অজ্ঞাত ভাবৰ হেন্দোলনি উঠিছিল। পিচ মুহূর্ততে দুয়াে পূজাৰিণী তেওঁৰ পদপ্ৰান্তত পতিত হল। অলপ পৰ থৰ লাগি থাকি দীনবন্ধুৱে দুইকে উঠিবলৈ কলে। উঠিয়েই প্রভাই কলে,-“দেৱ, মই আপােনাৰ সেৱাৰ সম্পূর্ণ ভাৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুপযুক্ত। আন ফালে আপােনাৰ সেৱাৰ ভাগ পাবলৈ উষাই দিনে ৰাতিয়ে সাধিব লাগিছে। সেই কাৰণেই সেৱাৰ সম্পূর্ণতাৰ নিমিত্তে আজি আমি দুয়াে লগ লাগিলো ইমান দিন মােৰ অকলশৰীয়া ক্ষীণ আহ্বানে আপােনাক টানিব পৰা নাছিল ; আজি দুয়ােৰে যুটীয়া আহবানত এই শুভ মুহূৰ্তত আপুনি দেখা দিছে।” | তাৰ পিচত উষাৰ হাতখন দীনবন্ধুৰ হাতত দি ক'লে—আজিৰ পৰা মই লব নােৱৰ পূজাৰ ভাৰ উষাৰ ওপৰত সমৰ্পণ কৰি আপােনাৰ হাতত গতাই দিলোঁ। আপােনাৰ অনুগ্রহ লাভ কৰি যেন জমা ধন্য হ'ব পাৰে।” দীনবন্ধু নির্বাক, নিন্দ। কিছু সময় স্থিৰদৃষ্টিৰে শূন্যৰ ফালে চাই থাকি কলে-“প্রভু, এয়েনে তােমাৰ ইচ্ছ।” অলপ সময় ৰৈ আকৌ ক'লে,-“শক্তি দিয়া, গফ দিয়া, গান। যেন মােৰ সাখনাৰ পুণ্যামৰ পৱিত্ৰতা ৰা হয় । তাৰ শিক ধীৰে ধীৰে গালে-