পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৩৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাধনা। জড়বৎ নিশ্চল হােৱা প্ৰবৃত্তিবিলাক আকৌ সজীব হৈ উঠিল। তেওঁ অন্তৰেৰে সৈতে লক্ষ্মীকান্তৰ প্রতি কৃতজ্ঞতা প্রকাশ কৰিলে। সেই দিনাৰ পৰা ইন্দ্ৰনাথ লক্ষ্মীকান্তৰ ঘৰতে আছে, ৰম্ভাৰে সৈতে প্ৰেমৰ সফল স্বপ্ন দেখি অতীত-ভৱিষৎ পাহৰি গৈছে। আজি যেন তেওঁৰ দৰে সুখী কোনাে নাই; তেওঁৰ মনােৰথ সিদ্ধিৰ নিমিত্তেই যেন সকলে ব্যস্ত—সকলে সম্মিলিত। ৰম্ভাৰ মনত আনন্দৰ সীমা নাই।