পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৩৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


উনবিংশ অধ্যায় সফল স্বপ্ন আজি-কালি গকুলচন্দ্র ৰম্ভাক পঢ়াবলৈ নাযায়, কেতিয়াবা কেতিয়াবা ফুৰিবলৈ গৈ দুই এঘণ্টা আলাপ-প্রলাপত কটায় মাথােন। মহেশ কিন্তু আগৰ দৰেই সদায় নিয়ম মতেই যায়। আজি-কালি আৰু এজন ডেকাক ৰম্ভাৰ লগত দেখা যায়, তেওঁ দিনে-ৰাতিয়ে লক্ষ্মীকান্তৰ ঘৰতে থাকে। শুনা যায়—এওঁৰ লগত ৰম্ভাৰ বিয়া হ’ব।। ডেকাজনৰ নাম ইন্দ্ৰনাথ দাস। তেওঁৰ বাপেকৰ নাম কৃষ্ণচন্দ্র। কৃষ্ণচন্দ্ৰৰ বয়স যেতিয়া প্রায় দুকুৰি তেতিয়া তেওঁৰ ভাৰ্য্যাই এটি পুত্র আৰু এটি কন্যা থৈ ইহলীলা সম্বৰণ কৰে। লৰাটোৰ না : ভূতনাথ আৰু ছােৱালীজনীৰ নাম সুমিত্রা। তেওঁৰ পৰিয়ালত এজনী গাভৰু লিগিৰী আছিল ; সন্তান দুটিৰ পালনৰ ভাৰ, তেতিয়া তাইৰ ওপৰতে পৰিল। পত্নীহীন কৃষ্ণচন্দ্ৰৰ সংসাৰৰ সকলাে ভাৰ' এই সীয়ে মূৰ পাতি ল'লে, আৰু তাৰ ফলতেই কিছু কালৰ পিচত তাই এটি সন্তানৰ জননী হ’ল। এই সন্তানটিয়েই ওপৰত নাম লােৱা ইন্দ্রনাথ। কৃষ্ণকান্ত আৰু সেই দাসীৰ মৃত্যুকাল পর্যন্ত ইন্দ্রনী ককায়েকৰ লগতে আছিল; কিন্তু তেওঁলােকৰ মৃত্যুৰ পিচত ককায়েকে তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা খেদাই দিয়ে। তাৰ কাৰণ কেইবাটাও—প্রথমতে ইন্দ্ৰনাথৰ চৰিত্ৰ সৰুৰে পৰা ইমান জঘন্য হৈ উঠিছিল যে তাৰ পৰাই গােটেই ঘৰােৱাহৰ অশান্তি হৈছিল; দ্বিতীয়তে ইন্দ্রনাথ লুজ থাকিলে আগৰ কথাবােৰৰ সজীৱ হৈ থাকিব। - ১২