পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাম-কীৰ্ত্তন.djvu/২৫২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
(১৯৯)

ৰাৱণায়ে শুনি  সহিবে নাপাৰি
 বজাইলে সাজি ৰণক।
সব চপকৰে  হস্তী-ঘোড়ে চৰি
 খেদিয়া গৈল ৰামক॥৮৪৭
দুপৰৰ যেন  প্ৰচণ্ড আদিত্য
 দেখি সৈন্য ভঙ্গ ভৈলা।
ৰাম-লখমণে  দেখি তেতিক্ষণে
 ধনু ধৰি খেদি গৈলা॥
বহু অস্ত্ৰ জাকে৮ দুই ভাইক মাৰি
 বিস্তৰ পীড়া কৰিল।
দুৰ্জ্জয় ৰাৱণে  অতি পৰাক্ৰমে
 দুয়ো ভাইক যুব্ধ দিল॥৮৪৫
লক্ষ্মণ সহিতে  পাছে ৰাৱণৰ
 যুদ্ধ ভৈল গুৰুতৰ।
লখাইৰ প্ৰচণ্ড  প্ৰহাৰে আপোেন
 দেখিলেক অথন্তৰ॥
মনত গুণয় ইহাৰ সদৃশ
 মুনিষ নেদেখোঁ আন।
নিৰ্ম্মল শকতি  লক্ষ্মণক লাগি
 কৰিলে বৰ সন্ধান॥৮৪৬