পৃষ্ঠা:শ্ৰীমদ্ভগৱত্‌‌‌‌গীতা বা কৃষ্ণগীতা.djvu/২৭৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
২৬৩
শ্ৰীমদ্ভগৱদ্‌গীতা

আসুৰী স্বভাৱে থাকে ক্ৰুৰ জন্ম তাৰ।
এতে মোক জানিবাৰ নাহি অধিকাৰ॥
কাম ক্ৰোধ লোভ মোহ নৰকৰ দ্বাৰ।
হেন জানি ইহাক কৰিয়ো পৰিহাৰ॥ ১১৬৮
যেন গ্ৰীষ্মকাল ভৈলে নথাকয় শীত।
শীতকালে গ্ৰীষ্ম নথাকয় কদাচিত॥
যাহাত থাকয় কাম লোভ মোহ ক্ৰোধ।
তাৰ একোকালে জানা মোত নোহে ক্ৰোধ ॥১১৬৯
হেন জানি কাম ক্ৰোধ এৰিয়োক আগ।
তেবে সত্ত্বগুণেসে আপুনি পাৱে লাগ॥
সত্ত্বগুণ ভৈলে জ্ঞান ভক্তি হোৱে জাত।
তেৱে অনায়াসে গতি লভিবে সাক্ষাত॥১১৭০
যথেচ্ছা যে কৰ্ম্ম কৰে এৰি শাস্ত্ৰবিধি।
আত সুখ নাহি পৰকালে নাহি সিদ্ধি।
বেদৰ বিহিত বৰ্ণাশ্ৰম ধৰ্ম্ম যত।
মোতেসে অৰ্পিয়া কৰিবেক কৰ্ম্ম তত॥১১৭১
আগে লৈবা তুমি বেদ পুৰাণ প্ৰমাণ।
পাচেসে কৰিবা মোৰ কৰ্ম্ম অনুষ্ঠান॥
এহিমতে কৰ্ম্ম কৰি হৈবা সত্ত্ব শুদ্ধি।
দেহ ভিন্ন জীৱ ভিন্ন জানিবাৰ সন্ধি॥ ১১৭২
জীৱ পৰমাত্মা দুইৰো জানিবাহা তত্ত্ব।
সুখে জ্ঞান ভক্তি সিজিবেক লাগে যত॥

 ১৮