পৃষ্ঠা:শোণিত কুঁৱৰী.pdf/১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে

আজি প্ৰতীক্ষাৰ শেষ হ’ল সখী,
 বিৰহী প্ৰিয়ক চুমা দিয়া।”

(৮)

দেখি পদুমীৰ হৰিলে মাত,

 বিজুলী সঞ্চাৰ লাগিল গাত,
 প্ৰেমিকৰ শুনি মধুৰ বচন।
 প্ৰাণ উটুৱাই নিয়া—
 “বিৰহী প্ৰিয়ক চুমা দিয়া।”

(৯)

লাজতে মুচৰি ৰল;

 আপোন ভাবতে উগুল-থুগুল,
 তাই বিয়াকুল হ’ল।

(১০)

প্ৰাণৰ আবেগ ৰুধিৰ নোৱাৰি

 পদুমী উৰ্দ্ধমুখ;
 সেয়ে পদুমীৰ কত জনমৰ
 কত কল্পনাৰ সুখ,
 বাতৰি পদুমী-প্ৰণয়ৰ
 উঠি বোকোচাত পোহৰৰ
 ক’লে প্ৰেমিকাক—
 “দিয়া-প্ৰতিদান দিয়া;
 চিৰজনমৰ প্ৰিয় মোৰ তুমি।
 চিৰজনমৰ সঞ্চিত মধু
অধৰৰ মোৰ
 বাটি ভৰি সখা পিয়া।”

বাণ: বাৰু, বেছ হৈছে। (এনেতে দুৱৰী আহি সেৱা জনায়।) কি?
দুৱৰী: প্ৰভু! সেনাপতি প্ৰসেঞ্জিতে যুদ্ধত জয়ী হৈ আপোনাৰ সাক্ষাৎ প্ৰাৰ্থনা কৰিছে।