পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১২৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষা-সাধু ১২১ ইয়াতে ইয়াকো কৈ থওঁ যে ব লিখিত কথাখিনি প্ৰায়েই গােখেলৰ বক্তৃতাৰ সাৰাংশ ৯। বাধ্যতামূলক শিক্ষা প্র-লুণ সম্বন্ধে প্রথম আপত্তি শিক্ষা বান্ধলক যে আমাৰ • এক্সাও নে কি কৰাৰ উপযুক্ত সময় লৰৰ কাৰ । এত হোৱা নাই। এই পােৱাহি নাই সময়ত য কাৰে ৰাধ কৰি ছাল শিক্ষা দিয়া নিয়ম প্রচলন কৰে, ৩.৪ প্ৰাৰ অসম্ভব। কাৰণ হব। | ইয়াৰ উৰও বােধ কৰে। মাকে ফলেই যথেষ্ট আমি খোৱা-পিন্ধা পাকা-মিলা 1 চা কথ-বাত সকলাে কথাতে কোনো না কোনো ওল , যে নিয়মৰ বাধ্য হৈ হে চলিছে। সেই বিলাক ও বাবা কৰাহ যদি এগৰ অসন্তোষ কাৰণ হােৱা নাই, তেনেহলে শিক্ষ-ৱিত ৰাধ কৰাৰ পৰও অসন্তোৰ উপৰিব বুলি আশা কৰৰ কাৰণ দেখা নাযায়। আক, ধৰিলে। অসন্তোষে হল। পিতৃস্থানীয় ষ্টেটৰ বিটা কত, ষ্টেট সেই বুলিশেই নকৰি থকা খচিত কেনেকৈ অহ ছলিএ ঔষধ নাখা৯ে মা-বাপেকে জোৰ কৰি ঔষধ খুৰা আৰু লঙ্কান ভনিত ক্ৰমৰ প্রতি মণ দতে। ১০। ডিম অণৰিৰ কথা । শি মূলক