পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১২৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১২০ শিক্ষা-বিচাৰ সভ্যতাৰ আৰু অতুলনীয় ঐশ্বৰ্যৰ পক্ষে এইটো লালৰ কথা, যে বাধ্য-বাধকতাৰ মাজলৈ নি হে অলি লিক শিশবলগীয়া হৈছে। কিন্তু অনেক চিন্তা কৰি দেখা গল, যে বাধ্য নকৰিলে কেতিয়াও সকলাে লৰা-ছোৱালীক স্কুলৈ আনিব নোৱাৰি। ১৯১১ খৃষ্টাব্দত আৰীয় ব্যৱস্থাপক সভাত প্রাইমাৰী- শিক্ষা-বিল উপস্থাপিত কৰাৰ সময়ত গােখেলে কৈছিল, বােণে~- ‘মগ্র পৃথিবীৰ শিক্ষাৰ বুৰীও ধৰি কিৰা কথা স্পষ্টকৈ প্রমাণ কৰিছে, তেনেহলে সি এই, যে কোনো ষ্টেটে বাধ্য নৰাকৈ তাৰ প্ৰজাৰ মাজত সম্পূৰ্ণৰূপে শিক্ষা-বিস্তাৰ কৰিব নােৱাৰে। বাধ্যতামূলক শিক্ষাপ্রশনৰ বিৰুদ্ধে যে কাৰো মত নাই এনে নহয়। এই বিষয়ত যিবিলাক আপত্তি ৰ পাৰে তাক বহলাই আলােচনা কৰি খন ৰাৰ আৱক নাই; কাৰণ, এই আশক্তিবিলাক অমূলক বুলি সকলে জানে। যিসকলে এই বিষয়ে সবিশেষ বুজিবলৈ ৰা কৰে যিসকলে চােখে এইমাৰী-শিক্ষা সম্বন্ধীয় বা কেইটা আৰু তাৰ সম্পৰ্কত অৰতীয় ৰাৰখপৰু সভাত হােৱা বুজায় খিনি পটি চৰ পাৰে। এই হল অব কি বাধ্যতামূলক করা হলে তিনিটা মাত্র প্রধান শক্তি বা স ৰ খুলিই। এইটোৰ বলি কি না , সেইবােৰ সৰল।