পৃষ্ঠা:ভীষ্মৰ শৰ-শয্যা.pdf/৩৬

দ্বিতীয় দৃশ্য ]

৩১

ভীষ্মৰ শৰ-শয্যা।

দুৰ্য্যো—	কি বৰ লাগে ধনঞ্জয় ? ৰাজ্য, ধন, ঐশ্বৰ্য্য কি লাগে
	কোৱাঁ ? যদি ৰাজ্য লাগে তাকো এতিয়াই দিম।
অৰ্জ্জুন—	ৰাজ্য নেলাগে । যথা নিয়মে যুদ্ধ কৰি যদি লব
	পাৰোঁ লম। মহাৰাজ, আপুনি বাকদান কৰিছিল, আপো-
	নাক ঋণত ৰাখিবলৈ মোৰ ইচ্ছা নাই। সেই বাবেহে
	আহিছোঁ৷ আপোনাৰ মুকুটটো দিয়ক। [ মুকুট দিয়ে আৰু অৰ্জ্জুনে লৈ যায় ]
দুঃশা—	এইটে৷ কি কথ৷ দাদা, একেবাৰে বুজিব পৰা নাই।
দুৰ্য্যো—	বুজিবৰ আৱশ্যক নকৰে ৷ কোনো জনপ্রাণীয়ে যেন
	পাৰ্থৰ অনুসৰণ নকৰে ৷ পুৱাতে মহাযুদ্ধৰ সূচনা।
	যোৱা এতিয়া বিশ্রাম কৰাগৈ। ⸻ x ⸻ তৃতীয় দৃশ্য । শিবিৰ ]
ভীষ্ম –	( স্বগতঃ) দাসত্ব শৃঙ্খলত আৱদ্ধ হৈ কি প্ৰতিজ্ঞ৷ কৰিলোঁ!
	পাণ্ডৱক স্বহস্তে নিধন কৰিম ! নিজে যি ঘৰ সাজিলো
	তাকে আকৌ নিজ হাতে জুই দি পুৰিমনে ? নাই,
	নোৱাৰোঁ। এই পঞ্চদেব তৰুক কেনেকৈ নষ্ট কৰিম ?
	নাই, কি হব কৰ্ত্তব্যৰপৰ৷ বিচলিত হব নোৱাৰোঁ। ক্ষত্ৰিয়ৰ,
	ধৰ্ম্ম পালন কৰিবই লাগিব। বাসুদেৱ ! পাণ্ডৱ জীবন
	পৰীক্ষাত নেপেলাবা শক্তি দিয়া ।