সমললৈ যাওক

পৃষ্ঠা:ভাগ্য পৰীক্ষা.pdf/৪৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
অ. ২— দৃ. ৪
৩৯
ভাগ্যপৰীক্ষা
মাণি— এৰা, কপাল ভাল হলে নো এনে হয় নে?
পানী — উস, কটা দুবাৰকৈ এখৰাহি এখৰাহি ধন পাওঁ! দুইবাৰ নো এনে হ’ব পায় নে? এনে খন কপাল লৈ জীয়াই থকাৰ সকাম কি? (ডিঙিত কলহ বান্ধি মৰি গলে একা?
মাণি — ইস্! এনে কথা ক'ব নেপায়। গ'ল গ'ল ধন; তুমি ভালে কুশলে থাকাঁ আমাক নো ধন কেলেই? আমি আগৰো দুখীয়া, এতিয়াও দুখীয়া। দুখীয়া হ'লে মানুহ নহয় নে কি? আহাঁ আহাঁ গধূলি হ’ল, চোতালখনৰপৰা ভিতৰলৈ আহাঁ?

(হাতত ধৰি লৈ যায় )



৪ৰ্থ দৃশ্য–পূৰ্ণিমাৰ পোহৰত হিমালয়ৰ ওচৰৰ কানন।

( নিজ বেশেৰে ধন কন্যা আৰু ভাগ্য কন্যা)

(নৃত্য গীত)

দুয়ো — সুন্দৰ প্ৰকৃতি সুন্দৰ অতি, সুন্দৰ সুন্দৰ সুন্দৰ আজি।

হৃদয় তন্ত্ৰী সুন্দৰ নাচে, সুন্দৰ সুৰেৰে সুন্দৰ ৰাজি।
 সুন্দৰ গগণৰ সুন্দৰ ইন্দু
 বৰ্ষিছেসুন্দৰ অমৃতবিন্দু
সুন্দৰ জোনাকত সুন্দৰ ধৰণী ৰঞ্জিছে, গঞ্জিছে নন্দন লাজি।