পৃষ্ঠা:ভবিষ্যত কথা.djvu/৪৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অহল্যা হৰণ। এহি মতে অনেক দেখাইলা পূৰ্ব্বাপৰ। তথাপি নাহিকে ক্ষমা কপট ঋষিব। স্বামীৰ অধীন। নাৰী বাধিব কিমতে। এহি ভাবি অধোমুখে বহিল তথাতে। পুৰুষৰ আভাসে উপজি কাম ভাৱ। শিথিল মেখলা শিহবিল সৰ্ব গাৱ। হেন দেখি কপট বসব কামাতুব। অহল্যাক হাতে ধৰি পশিলা ভিতব। ষোড়শ শৃঙ্গাবে ক্ৰীড়িলন্ত ভিন্নে ভিন্ন। মুহিকন্তু স্বামী সতী পাইলন্ত প্ৰমাণ। কোনবা পুৰুষে মোক কৰিলেক চল। মুহিকন্ত ঋষি টে। জানিলে! সকল। অহল্যা বেলন্ত “ওৰে কোন দুৰাচাৰ। চিনা দেহ নুহি শাপি কবো বুন্দামাৰ ও আমাক চলিয়া পাপী পাবি কোন ফল। ঋষৰ হাতত পৰি মৰিবি সমূল।” শুনি মহা ভয় ভৈলা অমৰ ৰাজন। ঋষি বেশ এৰি পাছে বুলিলা বচন। “হেৰা দেখা প্ৰাণেশ্বৰী মই দেৱৰাজ। কামে মভ হয়া মই কৰিলোঁ। কাজ।