পৃষ্ঠা:পাঁচনি.djvu/২৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


পাঁচনি মই জানাে কিবা বলিয়া হৈছে? মানুহৰ যিয় যেনেকৈ ভগৱন্ত আছে, মেকুৰীৰ বিদয়ৰ ভিতৰতত সেইদৰে ভগৱন্ত নাই নে, মােক কোৱাচোন? যদি আছে, মানুহক খুৱালেও গাের্সারে পাব ; মেকুৰী কুকুৰ শিয়ালক খুলেও গাের্সয়ে পাব। এই কথা দেখােন তুমিয়েই মােক কত দিন কৈছা। মানুহক খুউৱাতকৈ মেকুৰী কুকুৰক খুৱাতাে ভাল নহয় নে ? মােৰ মনেৰে ভাল হে; কাৰণ মেকুৰী কুকুৰ অজান জীৱ, খাই সিহঁতে তােক পেটে পেটে শলাগিব, যদিও মুখেৰে মাতিব নোৱাৰে। আৰু মুখেৰে মাতিব পৰা মানুহে বনি পিটি তােমাৰ খাব, আগতে দুষাৰ চাৰি আষাৰ তােমাৰ শলাগ লৈ তােমাক উচটাব, অাৰু তুমি পিঠি দিলেই সিহঁতে খােৱা পাতখনকে ফালি তােক গালি পাৰি গুচি যাব । আৰু কব,—“ইয়াৰ আৰু সৰহ দিন নাই, ই উছন হয় হে লাগে।” এনে খাই-পাত-ফলা অগুণকাৰী মানুহতকৈ মেকুৰী কুকুৰক এমুঠি ভাত খুৱাটো বেয়ানে? তুমিয়েই দেখােন “কীর্তন শাস্ত্ৰৰ বাইক নানা, বােলে- | “কুকুৰ চিৰ্কাল গাবৰৰ আত মা ৰাম। জানি জানি সকলােকে কৰি পৰ্ণাম || মােৰ মনেৰে খাই-পাত-ফলা মানুহ আলহীতকৈ আমাৰ মেকুৰীকুকুৰৰ হে এমুঠি খুৱা ভাল। মেকুৰী কুকুৰে খাইও অলপ, গুণও লয় সৰহ; মানুহে খাইও সৰহ, গুণ ও লয় যদি, লয় অলপ ; সহখিনি সময়ত নলৈ গালি হে পাৰে। [ পাঁচনিয়ে ঘৈণীয়েকৰ দীঘল বক্তৃতা শুনি, তবধ মানি, একোকে নেমাতি ভাত খায়, আৰু মেকুৰী পােৱালীটোক ভাত এগৰাহ দিয়ে।