পৃষ্ঠা:পাঁচনি.djvu/১১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


দ্বিতীয় দর্শন পাঁচনিৰ ঘৰৰ আগ-চোতাল পাঁচনি-(ঘৈণীযেক) শুনিছানে, বোলে আজি মােৰ কপাল মন। ইমান পক্ষা কৰি আলহী-অতিথি কাকে। নেপালো কি কাৰবি ! কপাল ! যা, গা-প' ধূই ভাত-পনা এগলকে ৰান্ধিৰৰ দিহা কৰগৈ, গাহৰিৰ দৰে তাৰে এসোপা মােনাত সুমাই থওঁ। পাচনীয়নী-(পেটে পেটে সন্তোষ পাই। কি কৰিবা; আলহী নেপাল। নেপালা। আলহী নাহিলে নো কৰপৰা চর্বি উলিয়াই আনিবা ? বােলে। ধান নাবানিলে অজি ভাতলৈ চাইলেই নাই। ঠোৰাটো বুটি হৈ গল, তাৰে ধান বানিব নােৱাৰি, এধ। বনাকৈ খুলিতে এৰি থৈ আহিছো। ন ঠোৰা এটাকে চাছি দিয়া পাৰা যদি পাঁচনিদিও চাছি, তই হতােৰাহখন মােক উলিয়াই দে। [ ঘৈণীয়েকে হাতেৱাহ এখন উলিয়াই দিয়ে আৰু পাঁচনিয়ে ঠোৰ চাছে। (দুজন আলীৰ প্রবেশ ) ১ম জন আলহী-গিৰিহঁত কোন আছে ? কিবাস্বৰূপে ৰাতিটোলৈ আমাক পৰি থাকিবলৈ আপােনাৰ ঘৰৰ আগচালিত ঠাই এচিকটা দিব পাৰিব নে? আমি বহুত দূৰৈৰ পৰা আহিছে।। আমি কলিতা মানুহ; সখীপুৰৰ কলাবাৰীত ঘৰ। আমি কেইবা ঘৰতো থাকিবলৈ ঠাই বিচাৰি নেপাই হে আহিছে।