পৃষ্ঠা:পঢ়াশলীয়া অভিধান.djvu/২৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


(XIX) লুপ্ত হৈ আছে বুলি জানি, আৰু তাৰ অলপ দীঘলকৈ, অর্থাৎ তাৰ পাৰ আখৰটোৰ পৰা অলপ বেলেগাই মাতিবা; যেনে,(মুখ-চো) চা (ৰ কৰিবলৈ গৈ ধাৰদিওঁতাক দিয়া ভেট), (মহতা, ফাটী) মা (নীল বা বা পােহৰ), (হহীয়া) ৰৈ ৰসাল বা মৃদুজপে চলা; তাহ) (হই) ৰলৈ (সা; তিৰী), (হ, ং, কৰে।ৰৰকৰে, (সােদ লগাই স্বৰূপে, বতাহ চলা বাটে ), (বাং-বিচনী) ৰা বিচনী (কাৰ পাচৰ চেপেটা হাড়), (বায়ুমণ্ডলী) ৰা' মাৰলী ( ঘূৰা বতাহ ), বাক-বাহ,) ৰাৰাহ, ইত্যাদি। যি শত কোনাে আখৰ লুকাই নেথাকে। কিন্তু আগৰ আখৰটো পাৰ টোৰ পৰা অলপ বেলেগাই মা যায়, তাত সেই দুই আখৰৰ মাজত () এই চিন ব্যৱহৃত হৈছে ; যেনে, ম-ময়া, বা-বিৰিং, ইত্যাদি। ওপৰত দিয়া চিন দুটা বাক্য-ৰচনাত ব্যৱহাৰকৰা উচিত। সংস্কৃতৰ দৰে অসমীয়া ভাষাতে। “অ'(1,f) আকাৰ-ইকাৰ্যদি নিচিন চিন নাই, আৰু ব্যঞ্জনেৰে যুক্ত হলে সি অদৃশ্য হয়; এতেকে লেখাত ব্যৱহৃত ক, খ, ইত্যাদিত অ আছেনে নাই জনা টান। এই অচল গুচাৰৰ কাৰণ অকাৰ-শূন্য, শুদা ব্যঞ্জনৰ তলত (,) এই চিন দিয়া গৈছে। ইয়াৰ নাম হসন্ত চিন। সি তলত থকা ব্যানক তাৰ (সেই আখৰৰ) জগত থকা ঘৰ সাহায্যেৰে মাতিব লাগে; যেনে, আম, মাহ, কাৰবাৰ, ইত্যাদি। সেই চিন নথকা আৰু কোনাে খৰৰ চিনেৰে যুক্ত নোহােৱা ব্যঞ্জন অকাৰান্ত ; যেনে, গাং, পাৰ, ইত্যাদি। এইটো চিননা বিশেষ প্রয়োজন নহলে বাক্য-ৰচনাত ব্যৱহাৰ কৰা নেয়। শব্দবিলাকৰ অৰ্থৰ চিন। শৰবিলাকৰ অৰ্থ লিখেতে একে অধ-বুজোৱা দুটা ৰা অধিক এতিশ বা ব্যাখ্যাৰ মাজত একোটা যতি (,) দি গৈছে; যেনে, (ফুল-শক) গৰাকী() এ, অধিকাৰ ইয়াত প্রভু আৰু অধিকাৰ জুইৰৰ একে অণ। আগৰ এতিশ বা ব্যাখ্যাতকৈ বেলেগ অর্থ বুজোৱা এতিশা বা ব্যাখ্যাৰ মাজত একোটা মী যক্তি )দি সিহঁতৰ অৰ্থ পৃথক কৰা গৈছে। নে, ( শং) গভীৰ অ