পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ন-বােৱাৰী । [ ৩ ] (হাতত তামােল পাণ এটালৈ—স্বৰ্ণৰ প্রবেশ) স্বর্ণ-বৌ-ধৰা যদি ধৰা এইয়া।। সুভদ্রা—অ’ কটাৰিখন বিচাৰি আনগৈ চোন। স্বর্ণ-কোনে ক’ত থয় ক’ত কিমান বিচাৰিমগৈ। • সুভদ্রা—যা পাবি; আমাৰ বড় ঘৈণীৰ ফালে থা- কিব পায়। | কচু—আই সেইৱা দেখােন কটা তামােল আগতে আছে, কটাৰিনাে কেলৈ ? | শুভ-মানুহে মানুহে খায় ; বােৱাৰীহে মান ধৰি- লে খতম পৰিল। ময় তামােল দেখা নাই দেখি তামােল দেখুৱালে; * হাততেলৈ আহি, আই তামােল এইয়া”। কচোন ক’ তহতৰ বােৱাৰীয়েৰহঁতে তেনে সাহ পায়নে ? | কচু-হওতে নেপায়তত; মান্যৱস্তক তেনেকৈ দিব। পাচে বােপালৈ ছােৱালী অনা কিমান দিন হনন? সুভ—কি হব গােট কাঠ; বােধ কৰৰ মাকৰ ঘ- ৰত চুঙ্গাৰ ফোপত হাত সুমাই আছিল হবলা। এ- কো নেজানে—দিয়ন-থওয়ন, দয় দস্তুৰ তেনেই চহা; আজি মাহ দিনেও গঢ় গতি সলাব পৰা নাই। | (স্বৰ্ণৰ প্ৰকেশ) বৌ কটাৰি ধৰা, মােক আৰু এই বাৰৰ পৰা নেপাচিবা। বােৱাৰী আনি চাঙ্গ তুলিবৰ মন হৈছে তুলি থাকা। স্বর্ণক জানাে বেটী পাইছা।