পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/৪০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


{ ৩৪ । নবােৱাৰী। | টেপৰী—কিয় কলাে বেটীক আৰু নুশুধিলেই ভাল। আপুনি নিচেই ন মানুহ ঘৰুৱা কথাৰ ধাৰ খােৱা নাই। দিন দিয়ে চকু দিলে মােৰ কথাৰ মূল উঘালিব পাৰিব । হওতে আমি ছোৱালী ভাল বুলি শলাগিব নেপায়। | চন্দ্র—আমাৰ ঘৰুৱা কথা তুমিনাে কেনেকৈ জা- নিলা ? | টেপৰী-বেটীক সেইতে ক্ষেমিবলৈ কৈছিলাে। চকু থকা মানুহে ছােৱালা দেখিৱেই আপােনা সকলৰ ভিতৰ চিনিলে । ভাল এতিয়া উঠো। ( প্রস্থান) চন্দ্র— স্বগত) ঘৰুৱা কথা যিবােৰ জাননা তা- ততাকৈ বিশেষ কি আছে ? চেহেৰা দেখিৱেই কিটো—ইহছে বুজিব পাৰিলে ? চেহেৰাৰ কিনে এনে সলনি হৈছে ? বুঢ়ীৰ কথা উৰাই পেলাব নােৱাৰি তদন্ত কৰা উচিত। | ( লাবন্য প্রবেশ। চন্দ্র--কোন। লাবন্যজুমি চালে পূর্ণিমাৰ জোন, হাতত জলে কেচালােণ। চন্দ্র-অ কাব্য কাননৰ কবিতা দেবীনে ? লাৰত হয় জানিব কিন্তু, সুতাৰ কুৰিটো আ পােনাৰ চোলা জেপট থাকিল গুণে মালা গাথিব নাে- রাৰিলে।