পৃষ্ঠা:নিমি-নৱসিদ্ধ সংবাদ.djvu/৯২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শঙ্কৰু মহাজগত নথাকে আন্ধাৰ যৈত সূৰ্যৰ প্ৰকাশ। বহিত পৰিলে যেন তৃণ হোৱে নাশ। সেহি মতে পাতক নচাপে সন্নিহিত। ভৈলা মহাহৰি যাৰ হিয়াত বিদিত॥৪০২ ভকতৰ হিতকাৰী কলি মহাগুণী। শুনিলা নৃপতি গুণ কলিৰ আপুনি। যতেক পুছিলা মানে কহিলো একান্ত। দিলো নৱ ভাই নৱ প্ৰশ্নৰ সিদ্ধান্ত॥৪০৩ ধৰা ভাগৱত ধৰ্ম্ম সুদৃঢ় বিশ্বাসে। তবিবা সংসাৰ তেবে অতি অপ্ৰয়াসে। ধন জন বিভব তিলেকে হৈব ছন্ন। মায়াময় বিষয়ৰ তেজিয়ো যতন॥৪০৭ অন্তকৰ ভয়ত ব্ৰহ্মাবো নাই সুখ।। হেন জানি হয়ে ব্যান্টে কৃষ্ণক সম্মুখ। দেখাইয়া ৰাজাক বিৰকতি বহুবিধ। হৰি স্মৰি তথাতে থাকিলা নৱসিদ্ধ॥৪০৫ নমো নমো মোৰ হৃদীশ্বৰ কৃষ্ণদেৱ। দণ্ডৱতে পৰি কোটি কোটি কৰে সেৱ। তোমাৰ পাৱত প্ৰভু পশিয়া শৰণে। এতেক প্ৰাৰ্থনা কৰৰ তোমাৰ চৰণে॥৪০৬ যৈতে তৈতে হৌক জন্ম মোৰ কৰ্মগতি। তোমাৰ চৰণে মাত্ৰ ছাড়েক মতি।