পৃষ্ঠা:নিমি-নৱসিদ্ধ সংবাদ.djvu/৬৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শ্ৰীশঙ্কৰ মহাভাগৱত আছে কতত ৰমণী ৰমণ প্ৰেমে মজি। আছন্ত ঈশ্বৰ কাৰ গাৱত আৱজি। নিৰেখন্ত নয়নে বয়নে অল্প হাঁস। কৰন্তে আছন্ত শত্ৰু কোটিৰ বিলাস ২৬৬ কতো গজ গতি কৰে লীলা লয় লাস। কতত পাৱ ঝাণ্টে মাতে কতো পৰিহাস। কতো সুললিত গীত গাৱে তাল ঠুকি। কত কত দিব্য যন্ত্ৰ বজাৱে উৎসুকি॥২৬৭ মধুৰ মৃদঙ্গ বাদ্য বাৱে কলো ৰঙ্গে। কততাহে কামিনী নাচে মহা অঙ্গে ভঙ্গে। বাজে ৰুণু-কুন কৰি কেয়ুৰ কঙ্কন। কাম আদি দেৱৰ দেখিয়া ভোলে মন॥২৬৮ পদ্মৰ সৌৰভ শৰীৰত পায়া ঘ্ৰাণ। ভৈলা মহা মোহ হৰিলন্ত স্মৃতি-জ্ঞান। বিদ্যাধৰী সৰব পদ্মিনীক পায়া দেখা। ভৈলা অতি মোহ পুৰুষৰ কোন লেখা॥২৬৯ পৰম নিঃশ্ৰীক দেখি যত অপেৰা। পূৰ্ণচন্দ্ৰ উদয়ে নলে যেন তৰা। আদিত্যৰ আগত বাতিৰ জ্যোতি নাই। ভৈল সবে সেহি মতে মৃতক পৰাই॥২৭০ মণী সৱৰ ৰূপ গুণ শুনি তয়। হত ভৈল সৱে দেৱ দেবীচয়।