পৃষ্ঠা:নিমি-নৱসিদ্ধ সংবাদ.djvu/৬০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৫ শ্ৰশঙ্কৰ মহাভাগৱত তোমাৰ মায়ায়ে অন্ধ নিবিচাৰে ভাল মন্দ কি কহিব দেৱ বিচেষ্টাক। ভকতে তোমত গয় তিলেকো নকৰে ভয় আপুনি ৰক্ষক তুমি হৰি। নিশ্চয়ে কহিলো সাৰ ইন্দ্ৰ আদি দেৱতাৰ | বিঘ্নিৰ মুণ্ডত দেই ভৰি। ২৫২ তোমাত নকৰে ৰতি তপতেসে কৰে মতি শুনা যেন তাহাৰ অৱস্থা। ক্ষুধা তৃষ্ণা মোহ কাম অপাৰ সাগৰ সম | সি সবকে তৰয় সৰ্বথা। তথাপিতো মূঢ়মতি ক্ৰোধে বশ হুয়া আতি গো-খোজত যেন মজে পাছে। তপ ধৰ্ম ব্ৰত কষ্ট ব্যৰ্থে সবে কৰে নষ্ট : তাত পৰে কোন মন্দ আছে॥২৫৩ যেন মাথে ৰোজা লৈয়া আথা জলে নামে গৈয়া উটে বোজা নপাৱে উমান। সেহি মতে দান ব্ৰত। | জন্মাবধি কৰে যত | ক্ৰোধে কৰে সবাকো নিৰ্যাণ। তোমত বিমুখ যিটো জীৱন্ততে মৰা সিটো | আত্মঘাতী পৰম দুৰ্ম্মতি। আমি হেৰা নমাই মাথ প্ৰণামমা জগত নাথ জন্মে জন্মে তুমি হৈ-গতি॥২৫৪