পৃষ্ঠা:নিমি-নৱসিদ্ধ সংবাদ.djvu/৪০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৩ শ্ৰীশঙ্কৰ মহাভাগৱত ভকতি প্ৰভুৰ এতেক মধুৰ আবেসে জানিলো চিত্তে। ১৬৭ হৰি ৰসে ভুলি | কৃষ্ণতে সমূলি | মজে মন জীৱ প্ৰাণ। গৃহ শৰীৰকো পাসৰে সবাকো নৰহে কাহাতো জ্ঞান। কততাহে মূৰুতি | হোৱয় বিদিত জুৰয় নয়ন দুই। পুলকিত কায় | ঈশ্বৰক পায় সুখে থাকে মৌন হুই। ১৬৮ আনন্দতে মজে হৃদয়ত ভজে হৰিক মনত স্মৰে। সিটো ভকতক দেখিল মাত্ৰকে | তিনিয়ো জগতে তৰে। যত গৃহ বাস। বিষয় বিলাস দেখে সমস্তকে মিছা। কৃষ্ণৰ চৰণ সেৱাতেসে মন মুকুতিকো নাই ইচ্ছা॥ ১৬৯ শুনিলা নৃপতি | কৃষ্ণত ভকতি কৰন্তে পৰম সুখ। অপ্ৰয়াসে হয় নাহি ধন ব্যয় নলাগে গাৱত দুখ। | সেকান