পৃষ্ঠা:নিমি-নৱসিদ্ধ সংবাদ.djvu/৩৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শ্ৰীশঙ্কৰ মহাভাগৱত কায় বাগড়ি এতদিন এড়ি আছ। মোক কৃপাময়। হোৱয় স্মৃতি কৃষ্ণৰ মূৰুতি | মনত থাকে আকলি। ছিন্দে মায়া ফাল উপজে আনন্দ | কত হাসে খলখলি। ১৬২ কতোহো উৎসুকি হৰি বুলি উকি দিয়া গোবিন্দক ডাকে। কৰ যোৰহাত। | হে প্ৰাণ নাথ কৰিয়ো কৃপা আমাকে। মিলে আসৰিষ | মনত হৰিষ | কত উঠে নৃত্য কৰে। ফুৰে জুমি জুমি কৈক যাইবা তুমি | চাম্প দিয়া যেন ধৰে।১৬৩। চিন্তি চক্ৰপাণি অলৌকিক বাণী বোলে কতো কদাচিত। কতো প্ৰেম ভাৱে নাম গুণ গাৱে গোবিন্দত দিয়া চিত্ত। কৰে কৃষ্ণ লীলা যিমতে কৰিল। পুতনাৰ স্তন পান। ধৰি চক্ৰবাত পাড়ায় শিলাত বককে কৰে নিৰ্যাণ॥১৬৪