পৃষ্ঠা:ধনন্তৰী বধ.djvu/২০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৬ । ১ ) ধনন্তৰী বধ। শুনা ওজা স্বৰূপে | তোমাত পুচিবো গুপ্তে জীৱন মৰণ কাৰ হাতে। যদিবা নকহ ভেদ গত কৰিবো ছেদ | দিব প্ৰাণ তোমাৰ সাক্ষাতে। তেজিয়া কপট মায়া সাদৰে কৰিয়ে দায় মুহি তেবে প্ৰাণ কৰো হত। ওজা বোলে কমলা কেন তুমি উত্ৰাৱল | নাজানাহা কোন ব্যৱহাৰ। বেদে আছে নিয়ম তিৰিত নকহে মন | কাৰো তিৰি নহে আপোনাৰ। স্বামী চাৰে অলঙ্কাৰ যাই নাৰী মৰিবাৰ | ওজাই নকহে মৰ্ণ কথা। নাৰায়ণ দেবে কয় | সুকবি বল্লভ হয় দেখিতে শুনিতে লাগে ব্যাথা। দিহা-ভব তৰিবাৰ সুখে, ৰামৰ নাম জপ ঘন মুখে। ওজাই বোলে আমাৰ কহিতে লাগে ভয়। আপোনাৰ মৃত্যু কথা কহন নাযায়। আমাৰ মৰণ কথা কেহো নানয়। যদি কোন স্থানে কহ ধৰ্মৰ দোহায়। যেন মতে মৃত্যু আছে শুনহ সুন্দৰী। যি কাৰণে উদয় কাল মোৰ তৈলা বৈৰী। অভিমত্ম্য পুত্ৰ ৰাজা হস্তিনা নগৰে। সৰ্পক খেলাই গৈলো তাহাৰ পোচনে।