পৃষ্ঠা:ধনন্তৰী বধ.djvu/১০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ধনী বধ। হেন শুনি চিন্তা কৰে জয় বিষহৰি। নাসাধিলো বাদ নমৰিলা ধনন্তী। মনে মনে পদ্মাৱতী অপমান কৰি। মৃত্যু সম হৈয়া চলে আপোনাৰ পুৰী। নেতা বোলে শুনা পদ্মা আমাৰ বচন। মন দিয়া শুনা কহো যত বিবৰণ॥ মাৰিবাৰ বুদ্ধি আছে শুনা এক চিত্তে। সহেলা পাতিয়া কথা জিজ্ঞাসবো তাতে। ধন্য ধন্য কৰিয়া কহিলা নিহৰি। মালিনী স্বৰূপে যোৱ শঙ্খ ওজাৰ পুৰী। নানাৰূপে পুষ্প সজ্জা কৰিয়ে সুন্দৰী। সত্বতে চলিয়া যোৱা ওজাৰ নগৰী। পদ্মৰ বচন নেতা শুনিয়া শ্ৰবণে। মালিনীৰ ৰূপ নেতা ধৰে তেতিক্ষণে। তুলিয়া পুষ্প সব আনিলা সত্বৰে। পুষ্প তুলি নেতাবতী চাপিলা ওচৰে। পুপ আনি নেতা মালা গাথিলা ডাঙৰ। ফুলৰ ৰাচিয়া গাথিলেক চাৰি হাৰ ফুলৰ হাচটি লৈ ফুলৰ বিচনি। ফুলৰ চান্দোৱা তৈলা বিচিত্ৰ গাথনী। ফুল দিয়া খোপাক বান্ধিলা মনোহ। ফুলৰ ৰাচিয়া লৈলা দেখিতে সুন্দৰ।