পৃষ্ঠা:চিন্তা-তৰঙ্গ.djvu/৪৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


০ চিন্তা-তৰঙ্গ।' কান্দোনৰ শৰাই দি কোৱঁৰক ভেটা। কব কল, বগা ভিন—দুখৰ কথাটি। পুনঃ পুনঃ সিংহনাদ গগন ব্যাপিল, ব্রিটন সিংহৰ সুত ৰথত উঠিল, ৰাজ-প্রতিনিধি সৈতে ভাৰতবৰ্ষৰ, সােমাল কোৰৰ আজি প্রধান নগৰ। হৰ্ম কিৰীটিনী অতি সুন্দৰী নগৰী, শােভিছে দীপৰ, মালা কলিকতা পুৰী । ইডেন ফুলনি মর্ত্য-নন্দন-কানন। পিন্ধিছে সুন্দৰ আজি কত আভৰণ। স্বৰগৰ পৰা কোনে তৰাটিহঁতিক, থাপি সজালেহি আনি ফুলনি বাৰীক ? স্বর্গপুৰ এৰি আজি তাৰকামণ্ডলী, কোঠৰ পথাৰ খান শুৱাইছে ফুলি। আকাশৰ তৰাৰাশি লাজত পলাল, জোনৰ মধুৰ হাঁহি নেশােভি লুকাল। যেন নক্ষত্ৰৰ পতি মন বেজাৰত, কৰিছে গােচৰ বিশ্বকর্তা ওচৰত। কলিৰ মানুহে আচৰিত বুদ্ধি ধৰে ইতিকিং কৰে মােক ব্রিটনৰ নৰে।