পৃষ্ঠা:চিন্তা-তৰঙ্গ.djvu/৪১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


চিন্তা-তৰঙ্গ। বৈশ্যে কৰা ভাওনা পৃথিবীৰ ভিতৰ হব অন্তৰধান শূদিৰৰ হে পাল পৰিব ইবাৰ, ঘুৰিছে চকৰি চোৱা, নাযায় একেদৰে দিন সব কাল। কোনে পাৰে বাধা দিব প্রকৃতি বিধান উত্থান পতন সদা নিয়ম কালৰ যি এক জাতি শক্তি এবাৰ বঢ়া হয় পতন নিশ্চয় গুৰি মাথো দৰপৰ। নতুন পৃথিবী এবে হব ক্রমে ক্রমে, | যাব হিংসা ঘিণ নৰ হব বন্ধা প্রেমে, জগত ভিতৰ শান্তি কৰিব বিৰাজ, শূদিৰৰ হে শকতি বাঢ়ি যাব ক্রমে। ভুগিছে অত্যাচাৰ বহুদিন শূদিৰে বামুণ, ক্ষত্রিয় আৰু বৈশ্য সকলৰ, আহিব লগিছে শুভ দিন শূদিৰৰ, পূর্ণ হব অভি প্রায় মঙ্গল ময়ৰ । কিন্তু শূদ্রে অকলে নাশাসে ধৰণী ধৰ্ম্মৰীৰ বামুণ হব সাৰথি তাৰ, মানিব ঈশ্বৰ সদৌ মানৱ জগতে, | মনুষ্যত্ব ধর্ম হব ক্রমশঃ প্ৰচাৰ।