পৃষ্ঠা:চিন্তা-কলি.djvu/৫৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
৫৫
চিন্তা-কলি
 

এই শক্তিটো বােলে বিশ্ব ভৰি আছে, আমি বােলে ইয়াক এনেই দেখা নাপাওঁ, কোনাে স্থূল বস্তুত আশ্রয় ললেহে দেখা পাওঁ। ই বােলে জুইৰ নিচিনা অদৃশ্য বস্তু, অর্থাৎ জুই সকলাে ঠাইতে আছে, তেও আমি নেদেখোঁ, কেৱল বস্তুত আশ্রয় ললে অর্থাৎ খেৰ বাঁহৰ নিচিনা কোনো বস্তুত লাগিলে দেখা পাওঁ। এই সিদ্ধান্ত কৰি, ইয়াৰপৰা উজাই গৈ আৰু সিদ্ধান্ত কৰিছে যে, এই চৈতন্যময় কিবাটোৱেই বিশ্বৰ আদি কাৰণ, অর্থাৎ ঈশ্বৰ। ই বিশ্বৰ সকলো বস্তুতে আছে, অর্থাৎ বিশ্বৰ সকলো বস্তুৱেই চৈতন্যময়, কেৱল কোনো বস্তুত সেই চৈতন্য ভালকৈ বিকাশ পাইছে, কোনাে বস্তুত অলপ বিকাশ পাইছে, কোনো বস্তুত মুঠেই বিকাশ পােৱা নাই। এই চৈতন্যময় বস্তুটোৰ বিকাশৰ পৰিমাণ অনুসৰি বস্তুৰ শ্ৰেণী-ভেদ হয়। শিল, মাটি, বা খনিত থকা সােণ ৰূপ আদি জড় বস্তুত চৈতন্যৰ সমূলি বিকাশ নাই, সেই দেখি সেই বস্তুবােৰ জড় হৈ পৰি আছে। কালত চৈতন্য যেতিয়া কিছু বিকাশ পায়, তেতিয়া জড় ৰূপ এৰি সেইবিলাক বস্তু উদ্ভিদ বা গজন জীৱ হৈ ওলায়, আৰু তাতকৈও বিকাশ হলে পশু পক্ষী হৈ ওলায়, তাতকৈও বিকাশ হলে মানুহ হৈ ওলায়।

 বস্তু বা বিশ্ব কেৱল সেই চৈতন্যময় কিবাটোৰ প্রবাহ মাথোন। আদিৰ চৈতন্যময় শক্তিটোৰ কোনো এটা অংশ কিবা কাৰণত বস্তু হয়, অর্থাৎ এটা আধাৰত বন্দী হয়, অর্থাৎ পােন প্রথমতে জড় বস্তুত বন্দী হয়, তাৰ পাছত অনুক্রমে