পৃষ্ঠা:চাণক্য.pdf/৫০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৩৬ } সবে পৰ্বতত মানি ক না থাকে (৭১)। কোনো পৰ্বতত থাকে। সমস্ত হস্তীত মুকুতা না থাকে নিশ্চঃ জানি না তাকে ॥ সকল ব্রাহ্মণ সাধু নুহিকন্ত। অাছে কতো থাtন ধানে। কতোহে। বনত চন্দন থাকন্ত নথাক ন্ত সব বনে ॥ পাঞ্চলেসে জানি ভূতৰ লক্ষণ (৮২) কেনে মতে সেৱা কৰে । ব। ঙ্ক ৱৰ চিম জা পদত পায় এবে কিবা চাপি ধৰে ॥ নিদান কালত মিত্ৰৰ প্রমান ভাল মন্দ বুজি পায় । দৰিদ্ৰ কালত ভাৰ্য্যাৰ প্ৰমাণ। থাকে বা এৰিয়া যায় । (৭১) শৈলে শৈণে নমাণিক্যং মৌক্তিকং ন গজে গজে। সাধবো নহ সৰ্ব্বত্ৰ চলো ন বনে বনে । (৭২) জানীয়া প্লেষণে ভৃত্যানু বান্ধধান ব্যসনাগণে। মিত্রং চাপসি কার্লেচ ভাৰ্য্যাং বিভগয়ে।