পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/২৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

| | ২৩ } ইমত কটাক্ষ হাসি কৰে লয় লাল। মনত মৰে মাধৱৰ পৰিহাস। মােহন ৰংশিক বা অধৰ অমৃত । মােৰ নাম ধৰি মােহিলা হামাৰ চিত।} ৯৩ | চুড়াত ময়ূৰপুচ্ছ চন্দ্র চারু শােভা।। সুখ জলে ৰমণী চুম্বন মনােলােভা। বন্ধুলিৰ পাখী যেন ৰাতুল অধৰ । চৰণত প্রকাশে নেপুৰ সুবৰ্ণৰ । ৯৪ ৰােমাঞ্চিত বাহু মেলি কাম ভাৱে আতি। সবটীছে মাধৱক সহস্র যুৱতী তরুণী ৰমণী গােপিনীৰ স্তন ভাৰ। নির্দয় কৃষ্ণৰ হৃদে যেন বজ্ৰসাৰ।। ৯৫ ] তাতে লাগি মন্দিত মালতি মালায়। ক্রীড়া দেখি সুৰাসুৰ গণৰ বিস্ময়। ত্নাবলী সখীক বােলন্ত ৰাধাৰায় । মাধৱৰ বিৰহে ক্ষণেকে প্রাণ যায় । ৯৬। যদ্যপি জীৱাবা সখি কহো মিষ্ট বাণী। এতি ক্ষণে ইঠাৱে কৃষ্ণক দিয়া আনি॥ কৃষ্ণৰ অধৰ যেন মধুৰ বাহন। তাক দেখি স্বতন্ত্রে পিয়য় গােপীগণ! ৯৭।