পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/৭৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ৬৯ ] লেহেভীয়াই বুজে কিবা যুবতীৰ কোল । বলাই পায় কিবা ব্যাকৰ্ণৰ মোল । এই কথা শুনি মোৰ মনৰ পুৰণি খু-জুৱনি দুনাই উক দিলে। মই তেওঁক স্থধিলো, “ককাই। . তুমি যে ফকৰাটো মাতিল। , তাৰনো অর্থ কি ? ব্যাকর্ণনে৷ কিহক. বোলে ?” মোৰ প্রশ্নৰ উত্তৰত তেওঁকলে যে, ব্যাকৰ্ণ কি তেওঁ আগেয়ে •নাজানিছিল, পাচত এজন ভকতে হেনো এটা পদ গাই তাৰ অর্থ বুজাই দিছিল। এই বুলি পঘটে৷ মোক গাই শুনালে। যিবিলাক লোকে । ব্যাকৰণ নাজানে, তেওঁলোকৰ নিমিত্তে পদটো ইয়াতে তুলি দিয়া হল । “শুনা শুনা শুনা শিশু শুনা পুতি মম । থিৰ মনে শুনা কাক বোলে ব্যাকৰণ ॥ ব্যা শব্দৰ অৰ্থ বিয়া, কৰাই কৰণ । বিয়া কৰালেই শিক্ষা হয় ব্যাকৰণ । পণ্ডিতে উচ্চাৰে ব্যা অপণ্ডিতে বিয়া । আচলভে ভেদাভেদ একো নাইকিয়া ॥ ব্যাকৰ্ণৰ আদিতে বর্ণ বগা৷ নে কলীয়া। ওৰণি গুচালে দেখি নিকা নে মলীয়া৷ ॥ স্বৰবৰ্ণ নাক মুখ চুলি আাক কাণ । ভৰি হাত ব্যঞ্জন বৰ্ণ মান অভিমান ৷ বর্ণ আধ্যা পাৰ হলে সছিত পৰিবা। প্ৰথমে তেতিয়া দিশ ধুৱলি দেধিৰা।