পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/৫৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ৪৯ ] সভ]ৰ জ্ঞান নেত্ৰ মেল খাব । প্রকৃত পক্ষে বি লোকে নিজৰ বা নিজ পৰিয়ালৰ উন্নতিৰ নিমিত্তে চেষ্টা নকৰে, বা সমাজৰ হিতৰ ব৷ সমাজৰ উন্নতিৰ নিমিত্তে কৰ্ম্ম নকৰে, তাৰ জীৱন ইকৰা জঠীৱনৰ নিচিনা অসাৰ, সেই জীৱনত সংসাৰৰ সকাম । নাই । এতেকে সেই জীৱন থকা নথকা সমান। যি দীর্ঘ। ভাৱনৰ লালসী সি আগে সংসাৰ ক্ষেত্ৰৰ আম কঠাল হবলৈ চেষ্ট৷ কৰা যুগুত। নিষ্কৰ্মা মানুহে যথার্থ পক্ষে সময় কটাবৰ । উপাই নাপায়, দিন নাযায়, ৰাতি দুপুৱাই বুলি সিহতে সদায় ওজৰ কৰে । । এনেকুৱা মানুহে যে দীর্ঘায়ুস হবলৈ বাঞ্চা কৰে, ই বাস্তৱতে বৰ আচৰিত কথা । এতিয়া আৰু গধূলি হল, আমি পূজ্যপাদ বিদ্যানিধি ডাঙ্গৰীয়াক তেখেতৰ জ্ঞানগর্ভ অমূল্য বক্ততাৰ বাবে শত সহস্ত্ৰ ধ্যবাদ দি আজিলৈ সভা সম্বৰণ কলিলা । ( চাপৰি ) সভা ভাগিলত সভাৰ বহুত ডাঙ্গৰীয়াই বিদ্যানিধি ডাঙ্গৰীয়াৰ পদ দুই প্রণাম কৰিলে আৰু মাজে মাজে এই দৰে কেন্দ্ৰসভাত ছু এটা বস্তৃতা দিবলৈ খাটনি লগালে। বিদ্যানিধি ডাঙ্গৰীয়াই ঞাহি মুখেৰে সকলোকে সমাদৰ কৰি সভাপতি ডাঙ্গৰীয়াৰ লগত ওলাই গল । . আমি সকলোৰে পাচত সভাঘৰৰ পৰা ওলালে, ওলায়েই সভাঘৰৰ ওচৰত থকা কঁঠাল জোপা দেখি বিদ্যানিধিৰ কথা আষাৰ আকৌ মনত পৰিল, আৰু মনত ধিকাৰ লাগিল। আমি এই ' কঠাল গছ ডালতকৈও নীচ। হায় ! হায় ! কেতিয়ানো আমি সংসাৰ ক্ষেত্ৰৰ আম কঁঠাল হম !