পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/৩৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ২৮ ] য়ৈকে সেই কথা উইলত লিখি তেওঁক ৷াৰু লৰাটিক বঞ্চিত কৰি তেওঁৰ লাকটি পাকটি. যি আছিল, এটাইখিনি ভায়েকক দি গৈছে । লৰাটি এতিয়া মোমায়েকৰ ঘৰত। বৰাই জানিবা সেই সম্পত্তিকে চলাই গৃহস্থালি কৰি আছে। সন্দিকৈ বহিলতে, এওঁ থিয় হল আৰু বাওঁহাতত এডুখৰী চাৰি আসুলীয়া টোক। লৈ সোহাত ওপৰলৈ তুলি । কবলৈ ধৰিলে। —-ডাঙ্গনায়৷ । সকল । ডেকালৰাৰ মতি বুদ্ধি লৰচৰ ভয় দেখি বলৈ ভাল । কিছা আমাৰ ৰাজখোৱা । ডাঙ্গৰীয়াৰ বয়স মোৰ মনে তিনি কুৰি পোন্ধৰৰ কম নহয়। । তেখেতে যে এই বয়সত চাহাব হব : ই কথা আমাৰ সপোনৰ বাতৰি। তেখেতৰ কথা ধৰিব লাগিলে আমি এটাই বিলাক চাহাব হব লাগিব ; আৰু আমাৰ ঘৰৰ বুঢ়ী কেই জনীকো গন পিন্ধাই বিবী কৰিব লাগিব । আমাৰ তিৰোতা বিলাকে দীঘলীয়া মাছিয়াত দীঘল হৈ ঠেং টোৰ ওপৰত ঠেংটো। তুলি লাহৰী মনোমতী পঢ়ি থাকিলে ৰাজখোৱাৰ মনত ভাল । ৰ৷জখোৱাৰ জীয়েক এজনীও নাই, নাইবা তেখেতৰ গাভৰু জীয়েক লিথিকা পাঠিকা হৈ চুবুৰীয়া ডেকালৈ প্রিয়তম বুলি চিঠি লিখিলে ভাল পাবনে ? ( টোকা খনলৈ চাই ) ৰাজখোৱাই আৰু কৈছে যে তামাৰ তিৰোতাই ভাল আঞ্জা ৰান্ধিব নাজানে । তেখেতে আজিকালি ,অামাৰ পুৰণি সাতাম পুৰুষীয়া লফাৰ টেঙ্গা আৰু কোমোৰাৰ জালুকীয়া লোপ কৰি বঙ্গলুৱা পোলাও কোৰ্ম্মাত ধৰিছে হবলা। আমাৰ তিৰোতাই সেই• বিলাক ৰান্ধিব নাজানে হয়। কিন্তু ৰাজ- খোৱাই তেখেতৰ গৃহিনীৰ হতৰ লফাৰ আঞ্জ। টকালি পাৰি