পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/২৮৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
১১৫
বিৰহিণী বিলাপ কাব্য।

জানোবা জুড়ায়
দুচকু আমাৰ
স্বপ্নতে দেখিব পাই!
সোন ঐ!    
দৰ্জ্জিৰ হাতেদি
শিয়ালো চাৰিটী
ছোলা হাবিয়াস কৰি;
তিনিৰ তিনটী
পায়েই পিন্ধিলে
তোৰটী থাকিল পৰি!
আপোন আপোন
পিন্ধিলে তিনিয়ে
তোৰটো নিপিন্ধ কিয়?
জাৰৰ দিনত
উদঙ্গে থাকিবি
জাৰত কপাই জীৱ?
বেলাটোতে, সোন!
পিন্ধ তিনি বেলি
তিনটা ছোলা নতুন!
দিনে দিনে লাগে!
নতুন “চুলিয়া” (১)
নিতউ নতুন ধুন॥
নতুন দেখিলে
(১) অৰ্থাৎ “চুৰিয়া”।