পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/২৭৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


কি ৰূপে ৰাখিম আমি?
তোমাৰ ধাউতি
স্বৰগৰ ফালে,
কি হ’ব মিছাতে কান্দি?
নাকান্দো নাকান্দো
তোমাৰ নিমিত্তে,
নপমে তোমাৰ মন;
আগৰ নিচিনা
এতিয়া নোহোৱা
বেলেগ এতিয়া মন।
মনুষ্যৰ দেহা!
নহয় এতিয়া
নাই সংসাৰত মায়া
পুত্ৰ পৰিয়াল
সকলো এৰিলা,
কায়াৰ লগতে মায়া
আঠোটী তুলিলা
চাৰিটি ৰাখিলা
সমানে কালক দিলা!
হিয়া ঢাকৰি
বহুত কান্দিলা,
এয়ে সংসাৰৰ লীলা