পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/২৪২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


প্ৰাণনাথ –মাথোঁ মই
অভাগিনী বিয়াকুল॥
এটী দুটী কৰি, হায়
ওলাইছে বহু তৰা
দেখি প্ৰেমিকাৰ মন
পৰাণ উলাহে ভৰা॥
হাঁহে আকাশত তৰা
কান্দিছো মাথোন মই
কোৱা নাথ? ভাল পোৱা
গ’লনে কি অন্ত হই?
হায়!
আজিও হেপাহ মোৰ
নাই নাথ! পূৰ হোৱা
আজিও আশাৰ নই
অছে হৃদই বোৱা
আজিও শুকাল দিঙ্গি
পিয়াহত বিয়াকুল,
মন-ফুলানীত ফুলে
আজিও প্ৰেমৰ ফুল॥