পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/২৩৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


কমোৱা তুলাৰ গাৰু

কোমলতা নাই আৰু
শিলাময় হ’লি তই শুম কেনেকই?
আঠুৱা তয়ো যে ঐ
উঠিলি শতুৰু হই;
সুখৰ শোৱনী ঘৰ জুই-শাল তই॥

দাপোন-কাকই যোৰ

কিবা কাজ আৰু মোৰ?
গুছি যোৱা তোমা-দুয়ো আনৰ কাষত।
কোনে চাব খোঁপা মোৰ
সেন্দুৰৰ ফোঁট যোৰ
চাই যিটে ধুন মোৰ নাই যে ঘৰত॥

শোৱনী কোঠাৰ চাকি

কিয়নো জ্বলিছ তই?
জ্বলিছ,—কিন্তু যে নাই অলপো পোহৰ।
বিৰহ এন্ধাৰ খেদি
কোঠাটো পোহৰ ভৰা
পাৰ কি কৰিব তই বিহনে নাথৰ?

মিছা কথা, ছাকি! তই

নালাগে জ্বলিব আৰু