পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/২৩৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


জ্বলা অগনিত!
কোৱাছোঁন কোবা নদি! পাম কি তেওঁক মোৰ?
পাম জানো মিলনৰ

সুখ পৃথিবীত?
⸺·×·⸺

(শোৱনী কোঠাত সোমাই)
কাৰ নিমিত্তেনো আৰু
ধাৰী-পাটী পাৰি থম?
থাক পৰি ধাৰী-পাটী!
মাটীতেই পৰি ৰ’ম!

নাই মোৰ প্ৰাণপতি

বিহ যেন ধাৰী-পাটী
শিমলু তুলাৰ তুলি যেন কাঁয়েটীয়া!
থাক্ পৰি ধাৰী-পাট
তোতকই ভাল মাটী,
মাটী যে শীতল,—তাত বিহ নাইকিয়া .

বিৰহৰ তুহ জুই

বুকুৰ মাজত লই
এনেই হইছোঁ মই পুৰি দেই ছাই॥
তাতে তয়ো, ধাৰী-পাটী
আছ কালকূট সানি
তুলি!—তয়ো আছ লই কাঁইট ভৰাই॥