পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/১৩৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


ৰজাৰ কথাতে পুনু বুলিলে চুজাই,—
“তিৰুতা মানুহ মাথোঁ আহিব আমাৰ,
তোমাৰ মানুহে জানো দুৰ্ঘট ঘটায়?
তেনেহ’লে সিটো ৰজা! কলঙ্ক তোমাৰ।”
সিকাৰণে ভয় একো কৰিব নিদিবা,”
চুজালই চাই ধীৰে বুলিলে ৰজাই,—
“হিন্দু ৰজা নোহে তেনে বিশ্বাসঘাতক;
ক’বা তুমি নবাবক, একো শঙ্কা নাই।”
মনোৰথ সিদ্ধি হ’ল; আনন্দ মনত
উলটি আহিল চুজা আপোন কোঠত।
হ’ব ভাবি ষড়যন্ত্ৰ অচিৰে সফল,
আনন্দ মগন হ’ল যোদ্ধাৰো সকল।


কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য (page 134 crop)