পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/১১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


একাদশ সৰ্গ।

⸺<>⸺

“—Being fed by us, you use us so
As ungentle gull, the cuckoo’s bird
Useth the sparrow: did oppress uor nest
Crew by our feeding to so great a bulk.”
     ⸻Shakespeare.

 ৰাণীৰ কাষত বহি আকউ ঘৰত
আছে কমতাৰ ৰজা সন্তোষ মনত
গছৰ দালত যেন শালিকীক লই
শালিকা চৰাই বহে আনন্দিত হই।
যেনুৱা সুখত সুখী আজি দুয়োজন,
কিৰূপে বৰ্ণাব কবি? নাই এনে মুখ্,
বৰ্ণাব যি মুখে পাৰে হৃদয়ৰ ভাব,
আনন্দ নইৰ ঢউ, দুয়োটীৰ সুখ।
এনেতে আহিলে এটী নগৰ ৰখীয়া,
আঠুু কাঢ়ি, সেৱা কৰি কবলই ধৰে
“দোৰ্ঘোৰ বিপদ ৰজা! দুৱাৰত শক্ৰ!
দুৰ্জ্জন গৌৰীয়া সেনা আক্ৰমণ কৰে!
শীঘ্ৰ কৰি সৈন্য সেনা দিয়া পঠিয়াই,
নতুবা, কমতাপুৰ আজি ধ্বংশ পায়!