পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৯৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৬ কদম-কলি বেপটোৱেপতি | শীতল হওক গুণ কথাটি বুজে, সুৰটি বুজিছে। | জন্মজন্মান্তৰে শুনা সি জন্মৰ সোৱৰণি সোৱৰাইছ, | হে আলসুৱা বীণা। সৰগ বাতৰি সৰগৰ বীণে অবুজ ভাষাৰে গায়; বুজিও নুবুজো, বুজিম সকলে, | তেতিয়া, সিপুৰী পায়। সৰগৰপৰা নামি আহি বীণে। | সৰগ বাতৰি দিলে;- “সৰগ এৰিছা, আকৌ সৰগ। পাবা গৈ” বুলি সি কলে।

  • সদায় নাথাকে

প্ৰবাসৰ দুখ, . বীণৰ সুৰে বিনায়।